|
Pagina 2 van 2
----------------------
Handtekeningen actie:
Steun deze familie! Klik hier.
Ten aanzien van de dreigende uitzetting
van de Irakese familie in Wittevrouwenveld het volgende:
Maastricht, 21 december 2005.
Zoals eerder door ons bekend gemaakt, stond de Irakese familie op het punt Nederland te moeten verlaten. Gisteren echter kreeg het actiecomite Gastvrijheid in Maastricht! van de advocaat van het gezin het bericht, dat zich positieve ontwikkelingen hebben voorgedaan in hun zaak.
Handtekeningen actie:
Steun deze familie! Klik hier.
Beslist is, dat op grond van een nieuwe aanvraag de gehele familie voorlopig in Nederland mag blijven.
Dit uitstel tot vertrek heeft alles te maken met de onveilige situatie in (centraal) Irak, daardoor is het acute gevaar van uitzetting van de familie en vooral van de vader op dit moment geweken.
Vanwege deze nieuwe feiten is het actiecomite vandaag in het Trefcentrum bij elkaar gekomen.
Afgesproken is onder meer om de geplande huis aan huis handtekeningenactie in januari 2006 tot nader te bepalen datum op te schorten.
Zo ook de de aanbieding van deze handtekeningen aan de burgemeester.
Wel loopt de digitale handtekeningenactie op de website van www.wvvactief.nl door, wij zullen buurtbewoners via de website op de hoogte houden .
Duidelijk mag zijn,ook al staat de actie vanaf vandaag op een lager pitje,dat de rechtvaardiging van eventuele acties nog steeds aanwezig is. Het actiecomite blijft met de advocaat en vele anderen organisaties van mening, dat de intrekking van A-status voor het gezin en de vader zeer onrechtvaardig is. Daar waar mogelijk is zal het actiecomite in samenwerking met anderen de familie de komende maanden een hart onder de riem steken en indien noodzakelijk zullen acties acuut worden opgepakt.
Namens,
Actiecomite Gastvrijheid in Maastricht!
Heel fijne feestdagen en een gelukkig en gezond nieuwjaar.
Binnengekomen reacties op dit onderwerp:
Hardstikke goed,
Wie anders dan de wijk Wittevrouwenveld in Maastricht durft zijn nek uit te steken als het om mensen gaat die met huin rug tegen de muur staan. Ga door ik hoop dat alle bewoners hier achter gaan staan en nog vele andere wijken in de buurt opkomen voor buurtbewoners die dringend verlegen zitten om solidariteit.
(Paul Rutten)
Zo zie je maar weer hoe de regering en het IND werken. Ze geven vluchtelingen hoop, kansen en status. Dit word ze echter heel makkelijk weer afgenomen, een schande vind ik het. Hoe kunnen bewoners van andere wijken, die vinden dat dit gezin gewoon in Nederland moet kunnen blijven, hun handtekening zetten? Ik denk dat heel Maastricht dit bericht wil weten en deze familie wil steunen.
(Yolanda uit Caberg)
Geachte redactie,
Van harte wil ik de organisaties in het Wittevrouwenveld steunen, die op komen voor de met uitzetting bedreigde Irakeese familie Ibrahim.
(Gerard Jennekens, Werkgroep Vluchtalarm Maastricht)
Geachte redactie,
Ik krijg de indruk dat de familie Ibrahim veel ellende heeft meegemaakt buiten hun schuld: vader 4 jaar in Irak, in gevangenis; daar zwaar mishandeld, vrouw en kinderen gevlucht, illegaal in Syrie, gezinsleden (pas na 3 jaar0 in Nederland herenigd. Er zijn waarschijnlijk positieve verwachtingen gewekt t.a.v. het verkrijgen van een verblijfsvergunning in de toekomst, toen vader de hoogste
vluchtelingenstatus kreeg en de andere gezinsleden met toestemming van de Nederlandse autoriteiten ook naar Nederland konden komen. Ten slotte zijn deze mensen in deze 8 respectivelijk 5 jaar goed ingeburgerd in Wittevrouwenveld, hebben ze hier in Nederland een veilige plek gevonden.
Ik steun dan ook het platform Wittevrouwenveld Actief: Geen uitzetting voor dit gezin n.b. naar Irak (!), maar een verblijfsvergunning met toekomstmogelijkheden in Nederland en eindelijk rust!
(Ina Smith-Jansingh)
Wilt u ook een reactie sturen naar onze redactie?
Ons e-mail adres:
Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spam bots, u heeft Javascript nodig om het te bekijken
Handtekeningen actie:
Steun deze familie! Klik hier.
-----------------------
Gastvrijheid in het Maastrichtse.....!?
In onze wijk woont sinds ruim drie jaar een Irakese familie. De vader is in 1997 voor het schrikbewind van Saddam Hoessein gevlucht naar Nederland. Toen lukte het hem vrij te komen uit de gevangenis van Bagdad, dank zij hulp (omkoping) door familieleden.
Hij zat daar vanaf 1993, beschuldigd van politieke activiteiten tegen het bewind van de regering. In de gevangenis is hij tijdens ondervragingen zwaar mishandeld. Zijn vrouw en hun vier kinderen waren ondertussen ook gevlucht uit Irak, zaten illegaal in Syrie. In Nederland deed de vader voor hem en zijn gezin een asielaanvraag.
Op 16 november 2000 lukte dat, hij kreeg de hoogste vluchtelingenstatus (A-status) en daarmee ook toestemming zijn vrouw en kinderen definitief uit Syrie over te laten komen. Na een heel moeilijke tijd konden ze eindelijk een veilig en nieuw leven beginnen! In mei 2002 betrokken ze een woning in onze wijk, de kinderen wenden snel, kregen hier vriendjes, volgden onderwijs. Het nieuwe bestaan kreeg vorm en hoop.
begin november kwamen vertegenwoordigers van onze
buurtverenigingen bij elkaar om een handtekeningenactie
voor te bereiden
Maar na een paar jaar ging er ging iets mis:
de IND (Immigratie- en Naturalisatie Dienst) meldde alsnog een onderzoek te hebben uitgevoerd in Irak. In 2003 kreeg de vader te horen dat zijn vaste verblijfsvergunning toch werd ingetrokken. Ten onrechte stelt zijn advocaat. Allerlei procedures startten opnieuw, maar sinds september j.l. zijn ze hun Status echt kwijt. Nu de gehele familie dreigt uitgezet te worden, verkeren zij in vrees en vertwijfeling. De oudste zoon is zijn leer-werkplaats kwijt, de meisjes mogen nog naar hun scholen.
EEN GROTE GROEP BEWONERS UIT HET WITTEVROUWENVELD SLUIT ZICH AAN BIJ DE ORGANISATIES DIE DEZE FAMILIE STEUNEN IN HUN RECHTVAARDIGE STRIJD VOOR BLIJVEND VERBLIJF IN ONS LAND.
EERST IEMAND ZEKERHEID VERSCHAFFEN, ALLE HOOP GEVEN EN SERIEUZE BELOFTES DOEN EN DAN TERUGKRABBELEN OM NAAR ONS IDEE ONTERECHTE REDENEN. WIJ VINDEN DAT ZO NIET MET (JONGE) MENSEN OMGEGAAN MAG WORDEN!
Geholpen door de stedelijke WerkgroepVluchtalarm, die vorig jaar steuntoezeggingen kreeg van het Gemeentebestuur en de Burgemeester, doen we met het Buurtplatform WVV Aktief en vele andere bewoners uit de wijk alles om deze familie hier te houden. Leest u het verslag van het gesprek met de dochters en moeder op deze pagina en steun deze actie. Om onze eis kracht bij te zetten zullen we begin januari in de hele buurt een handtekeningenactie houden. Huis-aan-huis zullen we elke bewoner in de wijk vragen om zijn/haar handtekening tegen deze onrechtvaardigheid te zetten.
Voor nadere inlichtingen:
Sjef Zwakhalen (voorzitter Happy Kids)
Bettie van der Linde (redactie Buurtkrant)
Het gaat niet
Ik maak kennis met de moeder en drie dochters van 12, 14 en 20 jaar. De vader is met de oudste naar Arnhem waar hun advocaat woont. We maken geinteresseerd kennis, de zware lading van de reden van het bezoek, leggen we naast ons op de bank, dat is niet te tillen. Toch sluipt het steeds door het gesprek heen. Ze vertellen over hun geboorteplaats en hun leven in Bagdad voordat hun vader werd opgepakt. Lekker slapen op het dak! De moeder praat niet echt mee, want ze heeft heel weinig schoolopleiding gehad in Irak. Dan is het aanleren van een vreemde taal een zware opgaaf. De dochters spreken druk en veel, vertellen dat ze al snel de taal leerden, de jongsten hebben ook een mooie zachte g.
Ze weten nog heel goed dat ze vertrokken uit Bagdad omdat het te onveilig voor ze werd. Maar Syrie was ook niet veilig. Alleen de zoon kwam daar in die drie jaar dat ze er woonden buiten. Om boodschappen te halen, de vrouwen lieten zich niet zien, uit angst voor verraad. Toen zagen ze op Schiphol voor het eerst na jaren hun vader terug, de jongste had geen enkele herinnering aan hem. Na een maandje Rotterdam kwamen in Maastricht. Ze vonden het heerlijk, het leven lachte hun weer toe. Al mis je natuurlijk altijd de naaste familie die trouwens bijzonder verspreid terecht is gekomen op onze aardbol. Maar de ouders wonen nog in hun geboortedorp, de hoop is VREDE !
De zinloosheid, de domme vernietigingskracht van oorlog kwam ter sprake. Zoals dat gaat in een gesprek van vrouwen onder elkaar. Ik vroeg of de kinderen terug wilden 'Neen' zeiden ze eendrachtig: 'we hebben al zoveel jaar gewacht en ondergedoken gezeten, we willen LEVEN!' 'Het gaat gewoon niet, nu nog weer terug, in Irak opnieuw leren bestaan, het is niet veilig voor ons.
Ze doen het prima op school, ze willen een beroep leren! Ik vind dat ze er recht op hebben! Het was een indrukwekkend gesprek.
Bettie v d Linde
Binnengekomen reacties op dit artikel:
Hardstikke goed,
Wie anders dan de wijk Wittevrouwenveld in Maastricht durft zijn nek uit te steken als het om mensen gaat die met huin rug tegen de muur staan. Ga door ik hoop dat alle bewoners hier achter gaan staan en nog vele andere wijken in de buurt opkomen voor buurtbewoners die dringend verlegen zitten om solidariteit.
(Paul Rutten)
Zo zie je maar weer hoe de regering en het IND werken. Ze geven vluchtelingen hoop, kansen en status. Dit word ze echter heel makkelijk weer afgenomen, een schande vind ik het. Hoe kunnen bewoners van andere wijken, die vinden dat dit gezin gewoon in Nederland moet kunnen blijven, hun handtekening zetten? Ik denk dat heel Maastricht dit bericht wil weten en deze familie wil steunen.
(Yolanda uit Caberg)
Geachte redactie,
Van harte wil ik de organisaties in het Wittevrouwenveld steunen, die op komen voor de met uitzetting bedreigde Irakeese familie Ibrahim.
(Gerard Jennekens, Werkgroep Vluchtalarm Maastricht)
Geachte redactie,
Ik krijg de indruk dat de familie Ibrahim veel ellende heeft meegemaakt buiten hun schuld: vader 4 jaar in Irak, in gevangenis; daar zwaar mishandeld, vrouw en kinderen gevlucht, illegaal in Syrie, gezinsleden (pas na 3 jaar0 in Nederland herenigd. Er zijn waarschijnlijk positieve verwachtingen gewekt t.a.v. het verkrijgen van een verblijfsvergunning in de toekomst, toen vader de hoogste vluchtelingenstatus kreeg en de andere gezinsleden met toestemming van de Nederlandse autoriteiten ook naar Nederland konden komen. Ten slotte zijn deze mensen in deze 8 respectivelijk 5 jaar goed ingeburgerd in Wittevrouwenveld, hebben ze hier in Nederland een veilige plek gevonden. Ik steun dan ook het platform Wittevrouwenveld Actief: Geen uitzetting voor dit gezin n.b. naar Irak (!), maar een verblijfsvergunning met toekomstmogelijkheden in Nederland en eindelijk rust!
(Ina Smith-Jansingh)
Handtekeningen actie:
Steun deze familie!?Klik hier.
<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>
|
